Toksyna botulinowa A w przypadku nadmiernego pocenia się w okolicy pachowej (nadmierne pocenie się) cd

Następnie obliczono szybkość wytwarzania potu (w miligramach na minutę). Przed zabiegiem aktywne obszary pocenia określono za pomocą testu Jod-skrobia Minora 26, a następnie nakreślono wodoodpornym markerem. Dziesięć równomiernie rozmieszczonych punktów w obrębie każdego obszaru oznaczono jako potencjalne miejsca wstrzyknięcia. Projekt badania i losowanie
Sponsor badania, Ipsen-Pharma (Ettlingen, Niemcy), dostarczył toksynę botulinową A (Dysport), ale nie zaprojektował badania; nie gromadził, nie analizował ani nie interpretował danych; i nie napisałem żadnej części tego raportu. Jednostki toksyny botulinowej A w niniejszym raporcie odnoszą się konkretnie do preparatu Dysport i nie są identyczne z jednostkami stosowanymi w innych preparatach toksyny botulinowej A.
Pierwszą dawkę toksyny botulinowej A (200 U) wstrzyknięto śródskórnie w jedną pachę, a placebo wstrzyknięto do drugiej pachówki w sposób randomizowany, podwójnie ślepy, jak następuje. Dla każdego pacjenta dwie fiolki, każda oznaczona prawą pachą lub lewą pachą , zostały przygotowane przez Penn Pharmaceuticals Clinical Studies Unit (Gwent, Wielka Brytania) zgodnie ze skomputeryzowanym schematem randomizacji. Jedna fiolka zawierała toksynę botulinową A (500 U, stabilizowana 0,125 mg ludzkiej albuminy i 2,5 mg laktozy), a druga zawierała placebo (0,125 mg ludzkiej albuminy i 2,5 mg laktozy); przygotowano je jako identyczne liofilizowane peletki. Lekarz prowadzący rozpuścił osad znajdujący się w każdej fiolce w 5 ml 0,9% roztworu chlorku sodu i wstrzyknął 10 10 0,2-ml frakcji powstałego roztworu (w sumie 200 U toksyny botulinowej A lub placebo) do odpowiedniej pachówki. Ani lekarz leczący, ani pacjent nie wiedzieli, która pacha otrzymała toksynę botulinową A i która otrzymała placebo. Kod przydzielania leczenia dla każdego pacjenta przechowywano w zapieczętowanej kopercie i ujawniono w 14 dniu po wstrzyknięciu, po tym, jak wyniki leczenia oceniano grawimetrycznie. Zawartość trzeciej fiolki, oznaczonej jako druga iniekcja , która zawierała 500 jednostek toksyny botulinowej A, rozpuszczono następnie w 5 ml sterylnego chlorku sodu i 10 0,1 ml frakcji otrzymanego roztworu (w sumie 100 U). toksyny botulinowej A) zostały następnie wstrzyknięte do pachowej, która wcześniej była leczona placebo.
Ankieta
W 28 dniu po wstrzyknięciu 200 U toksyny botulinowej A lub placebo pacjenci zostali poproszeni o następujące pytania: Czy jesteś zadowolony z tego leczenia (całkowicie zadowolony, zadowolony, częściowo usatysfakcjonowany lub niezadowolony). Jak opisałbyś swoją tolerancję na to leczenie (doskonałe, dobre, uczciwe lub słabe). Czy poleciłbyś to leczenie innym (we wszystkich przypadkach, w większości przypadków, w niektórych przypadkach lub wcale).
Analiza statystyczna
Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą pakietu oprogramowania SAS (wersja 6.12, SAS Institute, Cary, NC). Wartości bezwzględne dla szybkości produkcji potu były głównym wynikiem. Szybkość wytwarzania potu w jednej pachwinie była porównywana z częstością w drugiej z użyciem sparowanych testów t. 27 Względną redukcję pocenia obliczono jako procentową różnicę między początkową dawką potu (od linii podstawowej) a potem po leczeniu. produkcja; na przykład zmiana tempa wytwarzania potu z 160 mg na minutę do 40 mg na minutę stanowiła 75-procentową redukcję
[patrz też: szyna gipsowa, przyczepy mięśnia czworogłowego uda, zwichnięty kciuk ]
[patrz też: askorbinian sodu szkodliwość, opuchnięte podniebienie, stodal opinie ]