Wzdłużna ocena funkcji neurokognitywnej po operacji pomostowania tętnic wieńcowych czesc 4

Kiedy pacjenci nie byli w stanie ukończyć jednego lub dwóch z dziewięciu testów lub podtestów na linii podstawowej lub w czasie obserwacji, w analizie uwzględniliśmy dane z testów, których nie wykonali, poprzez wartości imputacji na podstawie równania regresji uwzględniającego dostępne dane. wartości. Dane dla pacjentów z więcej niż dwoma brakującymi punktami nie zostały uwzględnione w analizie. Jednakże, aby zapewnić, że wyłączenie danych dla pacjentów, którzy nie byli w stanie ukończyć pięcioletniej oceny kontrolnej z powodu śmierci lub udaru, nie wpłynęło na nasze wyniki w odniesieniu do skutków wczesnego funkcja, powtórzyliśmy naszą analizę po przypisaniu najgorszych wyników dla tych pacjentów. Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów. Łącznie 261 pacjentów zostało włączonych do badania w Duke Heart Center od marca 1989 r. Do listopada 1993 r., A ostateczna pięcioletnia obserwacja została zakończona w listopadzie 1998 r. Charakterystyka pacjentów, w tym wiek, płeć, rasa, lata czas trwania krążenia pozaustrojowego, czas trwania blokady krzyżowej aorty oraz warunki medyczne są wymienione w Tabeli 1. Z pierwotnych 261 pacjentów 172 było dostępnych do obserwacji po 5 latach i zakończyło badanie pooperacyjne we wcześniejszych czasach. Porównanie charakterystyki demograficznej i klinicznej pacjentów, którzy uzupełnili wyniki z cechami tych, którzy nie wskazali, że ci ostatni mają większe ryzyko, że ryzyko amerykańskiego stowarzyszenia anestezjologów (ASA) w klasie IV będzie występowało po przebytym zawale mięśnia sercowego i mieć historię symptomatycznych zdarzeń neurologicznych (Tabela 1). Przyczyny utraty kontroli (89 pacjentów) to brak możliwości kontaktu z pacjentem (30 pacjentów [34 procent]), śmierć (23 pacjentów [26 procent]), problemy zdrowotne (14 pacjentów [16 procent]), brak zainteresowania (8 pacjentów [9 procent]), brak transportu (5 pacjentów [6 procent]) i inne przyczyny (9 pacjentów [10 procent]).
Tabela 2. Tabela 2. Wyniki testów funkcji neurokognitywnej w pięciu punktach testowych. Średnie wyniki testów neurokognitywnych na linii podstawowej i czterech kolejnych ocen przedstawiono w Tabeli 2. Pogorszenie funkcji poznawczych było widoczne u 53 procent pacjentów przy wypisie ze szpitala; częstość występowania zmniejszyła się do 36 procent po sześciu tygodniach i 24 procent po sześciu miesiącach. Pięć lat po zabiegu częstość zaburzeń poznawczych wynosiła 42 procent. Włączenie najgorszych wyników dla pacjentów, którzy nie byli w stanie ukończyć badania w wyniku śmierci lub wyniszczającego udaru, zmieniło częstotliwość występowania spadku jedynie minimalnie.
Ryc. 2. Ryc. 2. Złożony indeks kognitywny jako funkcja upośledzenia funkcji poznawczych przy rozładowaniu. Złożony indeks poznawczy jest sumą wyników dla czterech domen i obejmuje spadek zdolności poznawczych oraz wzrost wyników w wyniku uczenia się. Zmiana pozytywna oznacza ogólną poprawę (uczenie się), podczas gdy wartości ujemne wskazują na ogólny spadek. Paski I reprezentują standardowy błąd.
Złożony wskaźnik poznawczy wykazywał podobną stopniową poprawę do sześciu miesięcy, zarówno u pacjentów, którzy mieli wczesny pooperacyjny spadek poznawczy, jak i u tych, którzy tego nie zrobili (ryc. 2)
[patrz też: głuchota wrodzona, oscyloskop katodowy, zwichnięcie stawu mostkowo obojczykowego ]
[przypisy: gryfit puławy, atp skarzysko, próba valsalvy ]